Hoi lieverds,

Wil jullie laten weten dat het niet goed gaat met Kaat in d’r koppie. Zal ook een poosje niet schrijven. Kom hopelijk snel weer maar maak jullie geen zorgen. Zit in een stukje verwerking denk ik dus daar kom ik vast weer sterker uit.

Heel veel liefs van mij

Yes toestemming voor een borstverkleining is binnen.

Volgens ziekenhuis is balletje nu aan het rollen. Heerlijk over ongeveer 3 mnd Kaatje cup C. Kon mama dat nog maar mee hebben gemaakt. Ze vond het altijd zo erg voor me niet dat ze zelf wat had hoor. Maar ze wist hoe zo’n ellende het voor me was toen al. En mam is al zo lang niet meer bij ons. Maar goed mam alles sal reg kom he.

Lieverds ga er nog even van genieten datum zal ook binnenkort komen we wachten af.

Liefs kaatje

Hoi hoi,

Hier weer Kaatje. Afglopen woensdag voor controle geweest bij onze dok (weet je het zeker!!!). Ben geweest en tja kreeg eerst een andere dok en later toch maar om dr Reijnen gevraagd (sorry). Is wat of niet maar ik wist gelukkig al een paar min van te voren dat er een andere dok was. Een lotgenoot was voor mij aan (wat hebben we heerlijk gekletst) en die waarschuwde me toen ze weg ging gelukkig. Ik was in het ziekenhuis 84.6 een troost meestal daar wat zwaarder maar volgens die dok kon dat niet (hhaha). Ben niet de enigste die dat zegt maar dat geeft niet thuis zit ik nog steeds met een drietje. Maar dat komt allemaal goed volgens de heren dus we zullen wel zien.

Ben weer aan de nexium helaas want wil niet teveel slikken Kaatje slikt al zoveel. Maar helaas zal er nog meer bijkomen maar niet van deze dok. Toch een vreemde gevoel van de laatste controle overgehouden maar dat geeft niet. Bloed was goed maar moest wel doorgaan met de ijzet tabl. (helaas niet lager klinkt even raar maar waarom ben ik zoooo moeeeeeee). Littekenweesel gaat hij naar kijken als ik op de ok lig voor de borstverkleining. Als het natuurlijk mag van de verzekering.

Donderdag dus ook weer de stoute schoenen aangetrokken en het ziekenhuis gebeld. Ik krijg thuis bericht van het ziekenfonds en kan dan bellen en word ik dan op de ok lijst gezet spannend wanneer maar ga daar liever naar toe dan 9 juli tandarts !!!!!. Heb gelijk gevraagd hoe en wat en wat voor cub maar nou Kaatje krijgt een mooie C in elk geval vast beter dan nu. Maak me niet uit als het maar lichter is en minder pijnlijk.

Ja en Kaatje moest toen weer een drempel over en gelijk de verzekering gebeld. Aardige mevr aan de telefoon en volgens haar vandaag of morgen bericht ojeeeee. Vandaag nog niks dus zal het toch niet eerder worden dan dinsdag op zijn vroegst. We wachten wel af.

Eelco en ik zijn afgelopen dinsdag op gesprek geweest en niet echt leuk verlopen. Ik snap het eigenlijk niet goed hoor jaren al onder behandeling van diverser therapeuten en wat nog meer. Allemaal vrouwen (heb niks tegen vrouwen ben er zelf ook een). Nu dus een man en hij weet precies waar hij moet prikken. Of ik kan hem niet om de tuin leiden wat ik  bij vrouwen wel zeer goed kan!!!!!!!!. Maar het was dus heftig en vroegtijdig gestopt. Eelco en ik hebben na het gesprek s’avonds dingen afgesproken wat we gaan doen. In elk geval weer naar de medicijnen laten kijken hoeveelheid want het gaat zo niet. Daarbij nog wat dingen afgesproken die ik de volgende keer door moet geven. Waardoor hopelijk alles weer op een rij komt. Jonge jonge denk ik wanneer stopt dit nou het is steeds weer en weer. Gelukkig dat ik mijn kindertjes en man heb anders weet ik het niet. Daar leef ik voor de rest moet ik scheit aan hebben en krijgen volgens de heren makkelijker gezegd dan gedaan. Ook makkelijk is dat ik voor andere kan denken wat ze over en van me denken hihihihi ben helderziend.

Nou vandaag een rustige dag gehad Eelco moest helaas aan het werk vandaag en echt aan het werk. Er waren problemen met een werk van Eelco en het fabriek moest vandaag doordraaien voor Eelco’s project dus Eelco ook in de fabriek had het wel willen zien. Maar zei aan het werk ik ook is toch wel logisch maar hij dacht om ongeveer 12 uur thuis te zijn maar helaas was dat vijf uur. Jammer want de kids hebben vanmiddag een prestatieloop gehad van de ijsvereniging Sleen.

Leuk Lieneke en Stijn hebben allebei meegedaan helaas voor de organisatie was deelname niet veel volgend jaar beter maar ze vonden het leuk en beide een medaile ontvangen. Leuk om te zien als je kids mee doen hoor. Vanavond gezellig met z’n viertjes voetbal kijken wist niet dat het zo laat begon. Ojeeeee morgen maar uitslapen niet te lang want we moeten op verjaardag morgen. Nou de groetjes maar weer en tot snel.

Liefs Karin

Hoi hoi alweer een berichtje van Kaatje moet niet teveel worden hoor komt niet goed.

Vanmorgen voor het eerst een ander getalletje op de weegschaal 83,9 hihiihihi geen viertje maar een drietje morgen vast weer een viertje maar heb er toch even gehad. Ik schommel steeds vandaar. Eet nu niet veel vanwege de zuurbranden of wat het wezen mag niet echt fijn maar gingen niet zeuren heb ik vanmorgen al genoeg gedaan en was niet fijn deze keer weer maar we gaan ertegen aan. Op naar morgen voor de controle bij onze dok ben wel benieuwd maar dat weten jullie al.

Ik ga nog een even genieten van mijn kleine drietje.

Even voor het opfleuren een leuk foto van Stijn in actie afgelopen zaterdag laatste toernooi van F3 en wederom gewonnen.

Niet Stijn maar de trouwe supporters van Stijn

Dit is hem dan!!!

Deze om af te leren

Nog eentje van Lieneke

ook supporter tja je kunt niet alles ze wil maar maar ze sport al genoeg.

Tot snel

Jonge jonge,

Ik wist niet dat een mens zo moe kon zijn. Nou ben ik al heel lang moe en dat heeft met mijn hoofdje te maken!!! (huisarts zegt altijd daar moet je mee leren leven dat hoort nu bij je). En ik had nooit gedacht dat een mens nog moeierder dan moeierder kon zijn. Ik ben nu gewoon op het is meer dan slepen door de dag heen. Denk je ga lekker vroeg naar bedje toe mis poes kan wel gaan slapen ho maar. Ik ben nu zover sla maar met de moker op Kaatje misschien helpt het.

Wat een geklaag of niet ik hoop dat er woensdag bij onze dok dan ook wat uitkomt en eigenlijk belangrijker dan er uikomen is er wat aan te doen is. Bloed zal wel uitwijzen hoe en wat. Maar zo kan ik niet meer ik kan egge nie meer.

Voor de rest gaat alles dus zijn gangetje slow slow en in huis dus niet echt productief. Vorige week ook lekker last van wateroverlast in de straat maar was ook gezellig op straat. Onze straat was een groot rivier mooi om te zien vond ik. De kids vonden het bere gezellig en Stijn gooide af en toe zijn laars leeg en liep dan weer verder heerlijk om te zien.

We zijn op weg naar weer een beachvolleybal toernooi 7 en 8 juli daarna lekker vakantie en een weekje later weg lekker weg!!!!! Maar eerst die 400 teams leuk laten ballen en hopelijk loopt alles weer lekker en hebben we lekker weer. Morgen moet ik weer met Eelco naar de GGZ voor een gesprek heerlijk bah. Als het maar een beetje helpt en woensdag naar onze grote vriend en hopelijk waar ik nog lang niet op reken maar wel hoop een berichtje van ziekenfonds dus iedereen duim duim maar voor me dat deze week weer lekker mag verlopen en sneller dan vandaag.

Liefs van Luie Zeurende Kaatje

Hoi hoi,

Zo 5 juni bij de plastiche chirurg geweest. Dat was wel schrikken waarom schrikken. Je haalt je van alles in je hoofd wat ga ik zeggen wat moet ik niet vergeten en stel dat ik bla bla zal ik nu maar zeggen. Nou dr roept mevr van Wijk hartje kaatje bonk bonk. Maar goed ging zitten de pc leest briefje huisarts en begint te schrijven en te praten. Problemen zolang je je borsten hebt zere schouders zere nek zere rug striemen in de schouders enz. Nou mijn mond viel los hij schreef maar door en ik had mondje dicht. Zo dat was dat ik zo ik kan wel weg hoef niks te zeggen. Ja alleen je gewicht cub maat en lengte. Ja dan zwanger geen operatie dan overgewicht mag het niet dan veel afvallen en dan mag het eindelijk zegt de pc. Nou wat een heerlijke man. Vroeg of blouce uit kon en had hem nog niet uit of hij zei dat is wel duidelijk geen overbodige luxe maar echt nodig. Hoef eigenlijk niet meer te zien maar doe je bh nog maar even uit hij meten. Klaar was Kaatje brief ziekenfonds maakt hij klaar opname formulier en Kaatje stond buiten.

Hihi maakte ik me daar nou druk om. Binnen twee tot vier weken bericht zkf en dan 3mnd wachtlijst nou dat overleven we wel hoor.

Waarom angsten als je s’avonds hoort dat een lotgenoot in het zkh ligt en ikke haar man had gezien maar klikte niet in mijn hoofd dat hij dat was. Helaas anders had ik hem even kunnen spreken we keken mekaar wel aan maar goed is niet anders. Bij deze wens ik ze heel veel sterkte de komende dagen en dat alles goed zal komen. Ik duim voor jullie.

Twijfel ja je hoort weer zoveel en ik twijfel over mezelf maar dat weten jullie inmiddels wel ik ben erg super blij en gelukkig met de 36 kilo die ik minder weeg geen twijfel over mogelijk. Maar ja ben nog steeds te zwaar en dat is niet goed. Vooral als ik aan mam denk en haar fam dat ze allemaal zo ineen keer zijn overleden door hart en vaatziekte en de woorden van de cardioloog van pa dat hij had gehoopt dat hij een drupje bloed van ons mam had mogen hebben en dan goed had kunnen kijken wat er met haar fam en de vaten en hard aan de hand was of is. Ja pa zijn familie komt vooral door de cholesterol en daar is wat aan te doen en dat doen we dus ook door de medicijnen. Maar ik wil gewoon een gezond gewicht voor mijn kids dat hun mams langer mag genieten van hun en zij van mij. Maar goed zijn er nog mogelijkheden voor Kaatje ik weet niet maar goed maar goed overdenken en maar vragen aan onze dok 20 juni.

Vanmiddag alvast bloedprikken in de scheper voor een onderzoek en daarbij mijn 3 mnd prik sessie. Hoop stiekem dat ik dan lotgenootjes man weer mag zien maar dat zal wel niet.

Ja en bij andere lotgenoot las ik over de boek van Corry nou toen werd ik nieuwsgierig en boek ook maar besteld. Het is een boek naar aanleiding van de symposium die we hebben gehad in Utrecht omdat de site van Corry al tien jaar bestond. En dat was een dag om nooit te vergeten. En dat is nu gelijk het titel van het boek geworden. Ze heet lotgenoten een soot enquete form gestuurd en daar zijn dingen uitgehaald. En zoals mijn andere lotgenoot ook schreef ben trots dat ik een kleine bijdrage heb geleverd al het vreemd om je eigen verhaal in een boek te lezen. Dus nieuwsgierig naar het boek van Corrie en natuurlijk katrientje Hofland want die heeft het geschreven. Kijk dan maar op www.maagverkleining.nl

Nou lieverds weer een lang verhaal van Kaatje met veel geleuter. Maar ik ben het even weer kwijt.

Maak er wat van liefs Karin

Kaatje gaat al naar een volgende stap en eerder dan gedacht en beloofd ojeeeeee wat nu. Na ik heb ongelooflijk veel last van hoofdpijn en zere nek en schouders probleem wat ik al jaren heb natuurlijk. Het is er al zolang ik me kan herinneren en borsten heb al last van. Maar nu eigenlijk weer extreem waardoor ik eigenlijk weer teveel medicijnen door ga slikken en dat is niet bevordelijk voor mijn maag(je). Ik denk zelf dat door het afvallen nog niet eens genoeg afgevallen maar zijn mijn borsten meer gaan hangen logisch toch maar daardoor pijnlijker en door het sporten natuurlijk ook. Tja van kinds af aan al hardlopen met je armen je borsten vasthouden. Zal mijn dochter niet gebreuren dat weet ik wel.

Dus heb ik in overleg met huisarts nu een afspraak bij de plastiche chirurg gemaakt voor 5 juni. Huisarts vond het eigenlijk een beetje niet nodig want door het afvallen vond hij dat ze niet meer zo groot waren nou dat was ik dus met hem eens eigenlijk hij vroeg wat voor cub maat ik nu had nou zei ik ik denk ongeveer maat d(!!!!!!). Maar nog niet weer opgemeten na al het afvallen wordt wel tijd dacht ik toen. Maar de huisarts heeft me in elk geval een verwijsbrief gegeven omdat hij mij al een aantal jaren geleden heeft beloofd dat te doen maar moest eerst afvallen.

Dus dat was klaar afgelopen vrijdag naar de markt met de buurvrouw en even gelijk langs livera dacht ik toen maar even weer oplaten meten die theezakjes.   Schrik schrik dat mens kwam aan met cub G nee dacht ik veel te groot voor ka nu. En ja hoor te groot maar een klein beetje maar dus heb ik nu 85 F. Iets groter nog dan gedacht dus hopelijk wel een indicatie om er wat aan te mogen laten doen.

Alleen ja beloofd is beloofd natuurlijk had de kinderen beloofd dit jaar geen mes in mijn lijf. Stijn was erg boos toen hij hoorde dat ik dat wou. Dat gezichtje zal ik nooit meer vergeten zielig gewoon. Maar na praten en uitleggen kwam het van zijn kant dat hij in elk geval op vakantie wou nou kerel dat gaan we zeker want zo snel gaat het vast niet. En mocht ook niet met sinterklaas van Stijn ja mama was vorig jaar wel met een aantal feestdagen weg en dat wil hij niet meer. Niet met  pasen, mama dag, koninginnendag of kerst. Ach dat zal vast wel goedkomen heb ik hem beloofd maar in elk geval gaan we eerst op vakanite naar Winterswijk dat pakken ze ons niet af kereltje.

Zou zeggen wordt vervolgd………

        Voor het eerst kort haar.

Foto van de Mavo

Foto ’87 verpl opleiding.

Foto voor mijn eerste rijbewijs.

Foto eerste opname Paaz!!!

Fotoos afgelpen week van mij en Lieneke

Foto paar dagen voor de eerste operatie!!!!!!!!

Hoi hoi,

Zal maar niet zeggen hier ben ik weer eindelijk. hihii. Ach alles gaat z’n gangetje en dan leeft men gewoon verder. Hoe is het met Kaatje’s strijdt, strijdt gaat door. Voel me redelijk ondanks een paar lichaamlijke ongemakken maar dat zal wel erbij horen en gevolg van maar niet over zeuren. Ik probeer te genieten met wat ik ben en hoe ik ben alleen dat valt me niet mee. Ik moet tevreden zijn aan de ene kant dat ik 35 kilo lichter ben maar aan de andere kant had ik graag gewild dat er nog meer afging maar dat zal wel een droom blijven van Kaatje. Niet om voor de buiten wereld te showen hoor dat hoeft niet maar voor mijn gezondheid voel ik dat het nog niet genoeg is. Maar andere kant moet ik me er maar gewoon bij gaan leerleggen (kan ik dat!!!).

Over showen gesproken ik heb het gevoel dat ik me elke dag aan showen ben. Elke dag toneel spelen jongens jongens wat zijn mensen rare dingen. Ik voel me soms zo borrelen van binnen dat mensen nu anders naar je kijken (maakt me boos en erg verdrietig). Waarom omdat je niet meer tot de categorie te te dik meer hoort. Niemand zegt wat of kijkt als ik iets neem bv wat niet mag dat was een half jaar geleden heel anders. Ik voel het natuurlijk wel zo niemand die me meer veroordeeld dat voelt ook raar want ben ik gewend. Ik doe niks anders als een jaar terug maar mensen oordelen vooral veroordelen daar toch wel erg mee. Ik merk gewoon dat ook vreemde mensen anders op me reageren dan dat ik te te dik was en nu alleen maar te dik.

Nou nog even verder zeuren over denken eigenlijk nadenken!!!. Dat doen we ook toch veel te weinig. Zoals vele van jullie weten heb ik al jaren (helaas) geestelijke problemen en daar dan ook hulp bij. Sinds een aantal maanden dus een man voor het eerst. Wat ik nooit had gedacht of verwacht gaat dat erg goed. Hij heeft me zo goed door beter en veel beter dan ikzelf , maar goed daar heeft hij voor geleerd. Maar de andere hulpverlenders kon ik goed eigenlijk te goed om de tuin leiden maar deze niet (dat is niet leuk hoor). Afgelopen maandag kwam ik binnen ging zitten en vroeg hoe het ging nou ja zegt Kaatje wel goed. En toen maakte hij een opmerking waarbij ik vroeg of heeft Eelco vanmorgen gebeld ofzo!!!!!!!!.(zou niet best zijn als eelk dat zonder mijn weten zou doen maar dat doet hij ook niet).

Goed natuurlijk dat hij me zo goed doorheeft en kan doorgronden. Wat ik daar zelf van merk is dat, als ik daar weg kom toch steeds weer dingen mee krijg die me aan het denken zetten. Belangrijker nog dat hij me laat inzien hoe het zit. Ik weet nu ook eindelijk dat ik mezelf moet acepteren hoe ik ben met mijn ‘handicap’.    Ja klinkt geweldig zwaar vind ik zelf. Maar nu na ruim twee maanden worstelen ermee voor mezelf. Kan ik nu wel een beetje aan het gevoel toegeven ik een onzichtbare handicap heb. Houdt niet in dat ik er zelf honderd procent achter sta zo ver ben ik nog niet. Jammer van deze handicap (niet verkeerd begrijpen) dat het niet zichtbaar is. Ik voel me zelf gauw schuldig over dingen en moet nu gaan leren dat dat niet hoeft. Ik moet leren accepteren dat ik niet alles kan zoals een ‘normaal’ persoon (wat is normaal). Mijn huis is soms een geweldige zooitje en daar moet ik aan toegeven dat ik dan gewoon niet kan. En dan me niet steeds hoef te veronderschuldigen naar mijn omgeving. Ja niet kunnen (kaatje bah iets toegeven). Mijn geest kost mijn gewoon veel energie erg veel maar niet zichtbaar. Had ik een spierziekte, tenminste zo voelt het voor mij dan mag ik zeggen jongens het lukt me vandaag  gisteren en eergisteren niet ben te moe van mijn ziekte dan acepteerdt de omgeving dat eerder en beter. Mijn omgeving ziet dat natuurlijk niet aan mij. Als ik de buitendeur dicht doe dan gaat de masker van Kaatje weer op die ik al zoveel jaar heb. Dan kan mijn omgeving natuurlijk ook niet aan mij zien en niet daar op reageren. Deur weer in en Kaatje stort weer in maar niemand die het weet of ziet. Ik kan het voor mijn gevoel ook niet maken om me anders buiten de deur op te stellen. Dat zal ik moeten leren om toe te geven dat ik dan gewoon niet kan. Als ik migraine heb en door moet voor de kids zien ze het wel aan me en wil iedereen wel mijn kinderen opvangen maar dat gebruiken als smoes kan ook niet. Jongens bah wat een gezeur maar door dit zo neer te zetten voelt het ook weer goed. Dit zijn de dingen die Kaatje de afgelopen weken bezig houdt.

Ik wil alleen maar even melden en schrijven wat me bezig houdt ben niet zielig ben hartstikke gelukkig met alles en iedereen om me heen vooral mijn gezinnetje dat mij op mijn benen houdt en zal vaker moeten denken en zeggen het lukt me even niet. Het komt denk ik toch ooit wel een keertje goed met Kaatje ben denk ik op de goede weg. Lieverds sorry maar weer voor deze gezeur en klaagzang ben ik het toch even weer kwijt. Goede dagen en alles sal reg kom. Veel liefs Karin

Hoi hoi.

Hier weer eens een teken van leven van Kaatje. Ik leef nog steeds en het gaat nog steeds hetzelfde.

Ja wat is hetzelfde laatste weken niet afgevallen maar wat zal ik er van zeggen laat ik maar niks zeggen. Ik ben een apart ding en dat zal ik wel blijven. Ik had gehoopt eindelijk aftevallen zoals de "voorbeeld DSxe9rs"  Wat zijn dat al die succes verhalen overal dat ze weet niet hoeveel afvallen kilo’s in de week. Ja ikke niet!!! Nu weet ik ook dat er nu mensen zijn die zeggen van Kaatje zeur niet je ziet er goed uit nu. Ben ik helemaal mee eens!!! Voel me lichaamlijk goed maar geestelijk is het even niet zo.

In totaal ben ik 35 kilo afgevallen en vanaf de laatste operatie 15 kilo. Niet zeuren dus. Zo ik heb het zelf maar even gezegd.

Ja waarom gaat het niet zo lekker ten eerste ben ik helaas gestopt met mijn opleiding niet omdat ik dat niet meer wou maar eigenlijk een beetje opgelegd. Ik ben/was bezig met mijn herkeurings procedure en dat viel iets anders uit dan gedacht en gehoopt. Zoals het er nu uit ziet mag ik niet meer dan twee uurtjes per dag werken en dan ook nog met begeleiding!!! Tja en dan wil je in het gezondheidszorg werken dat zal niet lukken. In dezelfde week zou ik een gesprek hebben over stage lopen hebben voor tenminste drie dagen in de week !!!! Helaas dat gaat niet lukken. Paar dagen later gesprek met mijn behandelaar en die vond het ook tijd worden om zijn zegje erover te zeggen en dat hij al een tijdje het gevoel had dat ik over mijn top bezig was maar niet wou toe geven aan!!!. Ikke toegeven vergeet het maar toch.  Maar helaas toch tot het besluit gekomen om een punt achter mijn opleiding te zetten. Helaas maar het is niet anders ik baal er ongelooflijk van maar het is niet anders.

Nu probeer ik alles weer op een rijtje te krijgen in huis!!!! En dan daarna maar kijken hoe ik verder moet of ga ik weet het even niet vandaar.

Ja en daarna nog last van mijn "maagje"gehad maar dat gaat wel weer. Maar door bovenstaande en vreemde huisartsen vandaag ook weer een andere dokter!!!!. Voel ik me toch best klote en voel ik me mens met een etiketje etiketje die ik nooit meer kwijt raak en de laatste weken steeds weer tegen aan loop en daardoor een klote gevoel. Een onzichtbare gehandicapte in een rolstoel alleen niemand kan mijn rolstoel zien volgens mijn behandelaar. Als ik die wel had zichtbaar mocht ik me wel moe en hulpeloos voelen en de boel niet goed voormekaar in mijn huisje hebben. Klinkt gek wat ik schrijf maar het is zo alleen ook zo wil ik me niet voelen.

Bah wat een zeur verhaal. Ik ben Kaatje weeg lekker 86 kilo en krijg complimenten van iedereen en daar ga ik maar eens van genieten. Zo Kaatje gaat er voor. Lieverd genoeg gezeurd ik zal snel weer komen. Dikke knuf en groetjes Catinka.